Nairobi

'Jambo!' Zo worden we in Kenia en Tanzania telkens hartelijk begroet.

Helaas, niet alles is rozengeur en maneschijn hier in Oost Afrika. Na onze ervaringen in India dachten we toch enigszins bestand te zijn tegen armoe en vuil en narigheid. Maar in Kenia, toch een naar Afrikaanse begrippen welvarend land, valt de armoe ons rauw op het lijf. Inderdaad, de safari's en de stranden zijn fantastisch. Maar zodra je je even buiten de beschermende hekken om de dure lodges waagt, of een eindje wandelt op het strand, weg van je beach hotel, word je geconfronteerd met de realiteit. En die valt niet mee. 

Het begint al direct in Nairobi. 'Nairobbery', zoals de stad ook wel spottend genoemd wordt. 's Avonds aangekomen op het vliegveld worden we getransporteerd naar ons luxe hotel, even buiten Nairobi. Luxe was dit hotel inderdaad. We hebben een ruime kamer met uitzicht op een prachtig onderhouden tuin, romantisch verlichte watervallen en een immens zwembad. 's Ochtends ontdekken we zelfs nog een loslopende struisvogel! Als enig minpunt kunnen we melden dat 1 liter mineraalwater uit ons barretje maar liefst 4 dollar kost...  

Na het riante ontbijt - 'Jambo!', overal staan donkere obertjes hulpvaardig klaar om eieren te bakken, thee te serveren, honderd keer te vragen of alles nog steeds 'OK' met ons is - nemen we het hotelbusje richting centrum Nairobi. Vlot regelen we een auto voor de komende week. Wel even uitkijken volgens onze reisgids dat je niet enorm moet bijbetalen bij schade - na een weekje Kenia kan zelfs de meest goedwillende verhuurder wel enige schade aan je gloednieuwe personenauto ontdekken! Een laag eigen risico bij diefstal is ook prettig - al is iedere auto van een alarm voorzien en beschikken de meeste hotels over een bewaakt parkeerterrein.

Vervolgens wandelen we naar het Nationale Museum. Een kleine wandeling volgens het kaartje, maar we komen door steeds minder prettig aandoende wijken. De plaatselijke bevolking adviseert mij goed op mijn kamera te letten - ik heb hem maar snel opgeborgen! Helaas weinig foto's dus, terwijl de stad heel fotogeniek is met flinke hoogteverschillen, een levendige combinatie van moderne architectuur, totaal vervallen gebouwen en krottenwijken. We vallen vreselijk op tijdens onze wandeling, je ziet van verre dat we wit en rijk zijn.

Het museum biedt een interessant overzicht van het ontstaan van de mens - hier in Oost Afrika zijn onze vroegste sporen gevonden. Verder bezit het museum een prachtige verzameling opgezette vogels, we bekijken alvast de vogels die we op safari te zien hopen te krijgen. Na nog een bezoekje aan het nabijgelegen slangenmuseum (waar we slangen bekijken die we op safari niet te zien hopen te krijgen!) lopen we naar het opstappunt voor het busje terug naar ons hotel.

Helaas moeten we even wachten en binnen enkele minuten worden we omringd door 2, 5, 10, veel straatjongens. Ik probeer nog een gesprekje aan te knopen, maar de jongens hebben duidelijk andere interesses. Heel mager, gekleed in lompen, lijmflesjes onder de neus geklemd. De wezenloze uitdrukking op hun gezichten is echter bedrieglijk. Zodra we met flink tempo naar de eindelijk gearriveerde bus lopen, ziet één van hen kans mijn gouden hangertje van m'n hals te rukken. Nairobbery inderdaad. Een nare ervaring, maar ik kan het de jongens nauwelijks kwalijk nemen, zo hopeloos is hun situatie. Een uurtje later, veilig in ons peperdure hotel, zien we een ander Keniaans jongetje met tegenzin eten van een overvol bord dat minstens evenveel kost als een maand straatleven in Nairobi. Wat een waanzin.

De volgende morgen worden we opgehaald door onze autoverhuurder, die ons meeneemt naar zijn huis om wat formaliteiten af te handelen en ons bijzonderheden te geven over de route die we willen nemen. Zijn huis ligt in een dure buitenwijk van Nairobi, dezelfde wijk waar ook veel ambassades gehuisvest zijn. Maar onze autoverhuurder woont in het 'arme gedeelte', zo legt hij bescheiden uit.

Alle huizen in deze buurt zijn voorzien van een enorme muur met daarbovenop 'schrikdraad' (onder hoogspanning, lijkt me meer dan schrikken alleen!), voor de poort 24-uurs bewaking en binnen de muren waakhonden. Het huis van onze autoverhuurder is kolossaal, prachtig ingericht en op mijn vraag of hij ook een wc heeft - elders in Kenia een zeer legitieme vraag - antwoordt hij trots dat ik uit zes toiletten de keus heb! Je vraagt je af hoe het 'rijke gedeelte' eruit ziet! Maar hoe mooi ook, gevangen zitten in je eigen huis lijkt me nooit prettig. Dan wonen we heel wat liever in onze eigen twee-onder-een-kap met mini-tuintje!

Voorzien van ladingen aanwijzingen over de te volgen route: waar wel en waar zeker niet stoppen, locaties van nabijgelegen zeer agressieve verkeersdrempels ('Shit, dat was 'm dus...'), aangevuld met inside info over trucs om toeristen in huurauto's op te lichten, vertrekken we richting Rift Valley.

Terug naar Virtual Traveling home